![](https://static.wixstatic.com/media/a48dbc_19e5282cf46a439b914d504e6e79da15~mv2.jpg/v1/fill/w_569,h_569,al_c,q_80,enc_auto/a48dbc_19e5282cf46a439b914d504e6e79da15~mv2.jpg)
Kënetë
Astrit Lulushi
Të gjithë jemi të rrethuar nga një mur kallamishtesh me rrënjë në moçal. Në sipërfaqe, kallami ngrihet i hollë, i gjatë, poshtë zhytet në baltë me rrënjët që zgjaten. Kushdo që ka provuar ndonjëherë të pastrojë një tokë kallamishte për t’a bërë pjellore, e di mirë se ç’ngjet; prerja është e kotë, kallami bëhet më i përhapur, më i ngjeshur; edhe për ta djegur shkëndija nuk mjafton, jo rrallë zjarri fillon me flakë.
Toka dikur mbulohej nga uji, pastaj u bë kënetë. Kur moçalet u thanë - me eshtra kundërshtarësh të burgosur - toka bujqësore filloi të zgjerohej. Kjo bëri të mundur jetesën. Por një gjë e çuditshme ndodhi; për më shumë se 70 vjet pasuria dhe mirëqenia gëzohen nga të njëjtët njerëz të tërhequr pas fitimit mashtrues që i bën të vetëkënaqur, ndërsa për pasojat e pangopësisë së tyre, askush nuk merr më përgjegjësi.
![](https://static.wixstatic.com/media/nsplsh_3662455677795a6a33616f~mv2_d_3413_5119_s_4_2.jpg/v1/fill/w_980,h_1470,al_c,q_85,usm_0.66_1.00_0.01,enc_auto/nsplsh_3662455677795a6a33616f~mv2_d_3413_5119_s_4_2.jpg)
Këneta sot ndoshta nuk mund të shihet, por nuk do të thotë që nuk ekziston. Është ende atje, pak më thellë dhe më poshtë - si njeriu i vdekur në kohë virusi që varroset me nxitim - plot me ngjala e kallama, që kanë mbushur qeverinë e të angazhuar në përqafime po aq të rreme sa buzëqeshjet e tyre. Shkrimtarë, gazetarë, pronarë mediash, narcisistë, promovues të kulturës - të gjithë aty si ngjala të neveritshme që ngjasojnë me gjarpërinj dhe peshq dhe jetojnë në baltën e ushqimit të tyre - së bashku me pronarët e vërtetë të kënetës, kallamët, të vetmet lloje që nuk kanë nevojë për pleh, tokë të pasur ose ujitje për t’u rritur. Kallamët e gjatë dhe bosh brenda, janë mbretërit e vërtetë të kënetës....dhe të shtetit, duke përfshirë politikën, biznesin, sindikatat, arsimin, sportin ....gjithçka të rrethuar.
Comments