![](https://static.wixstatic.com/media/a48dbc_09aaa26c0ec74a7488f8457fc2213360~mv2.jpeg/v1/fill/w_980,h_2117,al_c,q_90,usm_0.66_1.00_0.01,enc_auto/a48dbc_09aaa26c0ec74a7488f8457fc2213360~mv2.jpeg)
Botëjeta jote
Fatmir Terziu
Troket bulëz e vogël
ciflosur, në kulpën e mishtë ngazëllim
shëndetet në siparin e ujtë duke kujtuar
rënien në qelq, në dritaren tuaj,
dhe çdo pikë pikon në ikjen e duhur,
ku shkruhen fatet, e kujtimet. Shkunduni.
Asgjë nuk ishte e huaj. Ishte vetvetja.
Jep jetë. Shuan etje, sy të mbushur prej zemre
për vete, për ikjen që e fut në gji e vjetra,
udha e gjatë, të cilën e shkelën këmbët
për një ikje-ardhje tjetër, që kurë nuk e zbulove.
Lëre shikimin të mbarset me vargun e lirë,
rimën, bardhësinë, shënimet prore,
mos i hiq sytë nga dritarja!
Depërto. Zgjohu. Ishte Botëjeta jote.
Festoje…!
Commenti