![](https://static.wixstatic.com/media/a48dbc_f72a7c1466674dc8a8327a60e9ec8f65~mv2.jpg/v1/fill/w_980,h_980,al_c,q_85,usm_0.66_1.00_0.01,enc_auto/a48dbc_f72a7c1466674dc8a8327a60e9ec8f65~mv2.jpg)
Cikli Irini Nanushi
Nëpër Ballkan, nëpër Greqi
Sa herë dielli del mbi Malin e Thatë
më sëmbon zemra, më kap një ngashëratë,
mendimi më shtegton si shtërg i ngratë
nëpër Ballkan, nëpër Greqi
te vajza dhe dy djemtë e mi.
Së pari sytë e tyre Ai i ka puthur,
pastaj mbi Mal të Thatë është dukur,
si vajza e dy djemtë e mi të bukur...
Sa herë kapërcen liqenin hëna,
më djeg një mall, që mund ta ndiejë veç nëna
pa dal e qaj në kopshtet gjetherëna.
Kështu nis e shtegtoj, siç bën shtërg i pastrukur,
nëpër Ballkan, nëpër Greqi jam dukur
te vajza dhe dy djemtë e mi të bukur.
Një numër telefoni
Një numër telefoni
Po rri mbi bllok tek unë
S’e marr s’e nuk e dua?
A se e dua shumë?
Ky numër telefoni
Që kurrë s’u zemërua!
S’e mora se nuk desha,
Ta dinte sa e dua!
Dashuria dhe vera
Në mushtin e ëmbël, të kuq si rubin
Dua të tretem.
Dhe bashkë me të në venat ku rrjedh
Në zemër të mbetem.
Ti gotës së verës, ku brenda jam futur
Fundin nxirrja të tërë,
Që të më thuash: O Zot, sa e bukur!
O Zot, sa e mirë je bërë!
Dashuria a vera na dehu aq shumë?!
Cila vallë na zuri pa pirë?
Ti rrugës më thoje: O Zot sa e bukur!
Unë vetëm thoja: O Zot sa i mirë!
Pranverë
U kthye mallzhuritur
Dallëndyshja nga shtegtimi
Dhe pjergull e krasitur
Lëshon lot mallëngjimi.
Dhe dielli ngroh me frymë
Çdo foshnjëz e çdo bimëz,
Dhe shkrin çdo ngricë e brymë
Dhe puth çdo bisk të stinës.
Më herët i del gjumi,
Më lart fillon e ngjitet
Me afsh përqafon dheun,
Me mallin që i rritet
Mahnitka bukuria,
Atë, që prush lëshon,
Dy hije mbi liqen,
I puth, i përqafon.
Zemra
Nuk e di. Nuk e kuptoj
Pse rri mbyllur zemra ime
Ish dikush që të dënoi?
Kujt i shkele mbi premtime?
Kush ta mohoi dritësinë?
Të dënoi përjetësisht?
Të mos shohësh dashurinë!
Ta ndiesh vetëm shpirtërisht!
Trup e mendje, sy e veshë
Janë e bukura harmoni
Po veç ti je mbretëreshë
Dashurinë e ndien veç ti.
Lasgush Poradeci
E mrekulluar para teje
Nga dorë e ngrirë buzën s’e ngrita
Ndjeva pulsin nëpër deje
Kur vargun tënd e pëshpërita.
Dhe nuk e di nga se u zgjove?
Mos kodi lasgushian të ktheu?!
Mos thashë vargje që s’i shkrove
Dhe që s’i kishte tretur dheu?
Nuk di se me ç’magji të ngjalla
Si një çudi prej pikash loti,
Ndoshta, që para Teje u fala
Si para Krishtit që ngjall Zoti...
Comments